Ketenzorg is mensenwerk - Interviews deel 4

Mevrouw Nouta

"Mij krijgen ze niet klein", dacht mevrouw Nouta altijd. Toch stortte ze na 10 jaar geestelijk en lichamelijk in en dat ging gepaard met angst- en paniekaanvallen. Door het onbegrip uit haar omgeving raakte ze ook vrienden kwijt. Ze durfde de deur niet meer uit, onbegrijpelijk zegt ze zelf en zeker voor anderen. "Je moet er gewoon uitgaan", kreeg ze dan te horen.

Steun voor adoptiegezinnen

Nico en Marja vertellen over hun aangenomen zoon en hoe ze hem een goed leven willen geven in Nederland. In 1999 is hun adoptiekind vanuit Haïtie naar hen gekomen. Hij wil met computers verder, maar een praktijkopleiding past niet bij hem. Op een SBO school is zijn ontwikkeling eigenlijk stil blijven staan. Er moet onder andere rekening gehouden worden met zijn dyslexie. In hun zoektocht naar de juiste plaats voor hun puber hebben zij geregeld contact met Pieter van Steijn. Ze hebben veel steun gekregen op allerlei terreinen, "met een lach en een traan". In deze film vertellen zij er meer over.

Terug naar deel 1 van de interviews over Ketenzorg De Linge >>

Neem contact op met Ketenzorg De Linge